Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Νοέμβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)


1/11

Τις νύχτες που ξαγρυπνούσα, περιμένοντας να 'ρθεις...
Τότε έμαθα να μετράω τις ρυτίδες,
στο πρόσωπο της ερημιάς.

9/11

Σ'έσπρωξε; Σ'έριξε κάτω και σε τσαλαπάτησε;
Έβγαλε σουγιά και σε χάραξε; Ε!
Αφού μετά σου είπε σόρυ, ο άνθρωπος!

10/11

Άλλαξες τη ζωή σου μου ανακοίνωσες! Και χαιρόσουνα.
Όμως εγώ το 'βλεπα καθαρά.
Στην ουσία, κελί είχες αλλάξει.

17/11

Δυστυχώς, δεν εμπιστεύομαι τη σιγουριά σου.
Τις σταθερές κινήσεις σου.
Το χαμόγελο, στο νηφάλιο πρόσωπο σου.

20/11

Γιατί δε φωνάζω βοήθεια;
Το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι όταν ζητάς βοήθεια;
Να πλακώσουν οι σωτήρες...

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Απ’ τες Eννιά ― (Κωνσταντίνος Π. Καβάφης)


Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα
απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω,
και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω
κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό.

Το είδωλον του νέου σώματός μου,
απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
ήλθε και με ηύρε και με θύμισε
κλειστές κάμαρες αρωματισμένες,
και περασμένην ηδονή— τι τολμηρή ηδονή!
Κ’ επίσης μ’ έφερε στα μάτια εμπρός,
δρόμους που τώρα έγιναν αγνώριστοι,
κέντρα γεμάτα κίνησι που τέλεψαν,
και θέατρα και καφενεία που ήσαν μια φορά.

Το είδωλον του νέου σώματός μου
ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά·
πένθη της οικογένειας, χωρισμοί,
αισθήματα δικών μου, αισθήματα
των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα.

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Οκτώβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)


2/10
Κουράστηκε, μου είπε, να περπατά με τη ράχη
πάντα κολλημένη στα ντουβάρια, γιατί νιώθει γύρω του
το θόρυβο από τα μαχαίρια που ακονίζονται.

3/10
Την είδα μια μέρα να κρατά στην αγκαλιά της
ένα ολοκόκκινο μεταξωτό φουλάρι. Θέλω να το χαρίσω,
μονολογούσε. Θέλω να το χαρίσω
και δεν βρίσκω κανένα να του ταιριάζει.

15/10
Όλη σου η φροντίδα ήταν, πώς να βάλεις ακριβή κορνίζα
στην ηλιθιότητα σου. Την ηλιθιότητα σου την αγαπώ.
Την κορνίζα σου σιχαίνομαι.
Κρίμα που αυτό δε θα το καταλάβεις ποτέ...

23/10
Τι γυρνάς συνεχώς πίσω σου και κοιτάς τρομαγμένος.
Αυτός που σε κυνηγά είναι μέσα σου.

26/10
Μην παίρνεις άλλες πόζες, μωρό μου...
Το φιλμ μάς τελείωσε.
Εκτός κι αν θέλεις να φτιάχνεσαι, πλέον, μόνο με τα φλας.

27/10
Βαρέθηκα ν'ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν
οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ.
Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους.

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013

Roll The Dice (Charles Bukowski)


if you’re going to try, go all the

way.
otherwise, don’t even start.

if you’re going to try, go all the

way.
this could mean losing girlfriends,
wives, relatives, jobs and
maybe your mind.

go all the way. it could mean not eating for 3 or

4 days.
it could mean freezing on a
park bench.
it could mean jail,
it could mean derision,
mockery,
isolation.
isolation is the gift,
all the others are a test of your
endurance, of
how much you really want to
do it.
and you’ll do it
despite rejection and the
worst odds
and it will be better than
anything else
you can imagine.

if you’re going to try,

go all the way.
there is no other feeling like
that.
you will be alone with the
gods
and the nights will flame with
fire.

do it, do it, do it.

do it.

all the way

all the way.

you will ride life straight to 

perfect laughter, it's
the only good fight
there is.


Δευτέρα 26 Αυγούστου 2013

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Σεπτέμβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)


1/9
Αν συναντήσετε κάποιο αγόρι μελαγχολικό, να μαδάει μια
μαργαρίτα κάτω από ένα πεύκο, πείτε του παρακαλώ,
πως το τελευταίο φύλλο το έχω κρυμμένο στην καρδιά μου.

6/9
Η μοναξιά! Η μοναξιά ήταν δύο νούμερα μεγαλύτερη
από την αντοχή του.

7/9
Είναι τόσο μικρή η ζωή! Ούτε τον εαυτό σου
δεν προφταίνεις να γνωρισεις.
Ούτε ακόμα να χορτάσεις αυτή τη γλυκιά προσμονή για
όλα αυτά, που έτσι κι αλλιώς, το ξέρεις πως δε θα 'ρθουν.

9/9
Το κίτρινο φύλλο ανατρίχιασε.
Κύλησε στο χώμα κι έστειλε ένα κλεφτό φιλί
στο μάγουλο του μεσημεριού.

27/9
Ό,τι γινόταν, εκ μέρους της, ήταν ανατρεπτικό.
Αλλά, μακάρι να ήξερε και η ίδια, τι ήθελε ν' ανατρέψει.