Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Μοτοκούζι (Στέρεο Νόβα)


Προεκλογικές μέρες πάνω απ’ το ποτάμι
Κανείς δεν κάνει αυτό που πρέπει να κάνει
Παρατημένος στα έργα της πολεοδομίας
Ακούς το τραγούδι της Αστυνομίας
Κρατάς το μεγάλο σχέδιο σφιχτά στα χέρια
Είναι αυτό που θ’ αλλάξει τη ζωή μας σε μία μέρα
Η μέρα μιας γυναίκας στα προάστια
Σουπερμάρκετ όνειρα
Εστιάζουν τα μάτια
Μια Μοτοκούζι διασχίζει το μεγάλο δρόμο
Κρατάς την Πολαρόιντ σαν μοναδικό όπλο
Αν κλέβαμε το Βόλβο απ’ την άλλη άκρη του δρόμου
Θα 'φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;
 
Κοίτα πώς ανοίγει ο κόσμος σ’ αυτή τη στροφή
Τα χρώματα της γης απλώνονται σαν μεγάλη γιορτή
Σαν φωτοβολίδα το απόγευμα σκάει
Και πέφτει το βράδυ σαν ανθρώπινο χάδι
Διασχίζουμε τα FM, τις ειδήσεις των 9
Προεκλογικά δελτία, διεστραμμένη γερουσία
Από εδώ ως τα διυλιστήρια ο αέρας βρωμάει
Κανείς τους δε φταίει, κανείς δεν αλλάζει
Μια Μοτοκούζι διασχίζει το μεγάλο δρόμο
Κρατάς την 
Πολαρόιντ σαν μοναδικό όπλο
Αν κλέβαμε το 
Βόλβο απ’ την άλλη άκρη του δρόμου
Θα 'φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;
 
Κίτρινες μέρες πάνω απ’ το ποτάμι
Μ’ ένα μεγάλο κασετόφωνο γύρω απ’ το κεφάλι
Περνάς αόρατος τα κομπρεσέρ του δρόμου
Πειραιά, Καλλίπολη, το λεωφορείο του λόφου
Ένα παιδί στη διασταύρωση ζητά λεφτά για ψωμί
Καθαρίζει τα τζάμια εκατοντάδων ταξί
Αν τα όνειρά μας διαλύαν του πολέμου τα σύννεφα
Θα καίγαμε στις ταράτσες βιβλία και ποιήματα
Μια Μοτοκούζι διασχίζει το μεγάλο δρόμο
Κρατάς την 
Πολαρόιντ σαν μοναδικό όπλο
Αν κλέβαμε το 
Βόλβο απ’ την άλλη άκρη του δρόμου
Θα 'φευγες μαζί μου μέχρι το τέλος του κόσμου;


Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

Νύχταθλο - σελ. 92β (Γιώργος Σκούρτης)


Σαν νερό ήταν
η σάρκα σου.
Νερό λαμπυρίζον
Νερό ρυακιών
που κυλάει πάνω
Σε γυαλιστερά βότσαλα
Μνήμης
Έσκυψα και ήπια
μια γουλιά.


Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

magic machine (Charles Bukowski)


I liked the old records that
scratched
as the needle slid across
grooves well
worn
you heard the voice
coming through
the speaker
as if there were a person
inside that
mahogany
box

but you only listened while
your parents were
not there.
and if you didn't wind
the victrola
it gradually slowed and
stopped.

it was best in late
afternoons
and the records spoke
of 
love.
love, love, love.
some of the records had
beautiful purple
labels,
others were orange, green,
yellow, red, blue.

the victrola had belonged to
my grandfather
and he had listened to those
same
records.
and now I was a boy
and
I heard them.
and nothing I could think of
in my life then
seemed better than listening
to that
victrola
when my parents weren't
there.



Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025

ΒΑΜΒΑΚΙ (Χαριτίνη Ξύδη)


Μοιάζει να κρέμονται
από βαμβακερή κλωστή.
Μια αστάθμητη αιτία
μπορεί να τους ρίξει
σε λησμονημένα συντρίμμια.

Για όσο όμως
τα χέρια του θα την λύνουν
και θα την δένουν
εκείνος θα είναι θεός
κι εκείνη κάτι που ο θεός
έπλασε
να 'χει ατίθαση καρδιά.


Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025

ΕΦΥΓΕ (Χρίστος Λάσκαρης)


Έφυγε.
Τό άρωμα της,
πάλεψε μές στήν κάμαρα γιά λίγες μέρες
κι ύστερα έσβησε.

Τήν ίδια τύχη θά 'χουν καί τά μάτια της,
καθώς καί η γλυκιά φωνή της.

Τόσος έρωτας
καί νά καταβροχθίζεται!