Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Δεκέμβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

2/12
Επαναστάτης πάει να πει, να το παλεύεις.
Δεν είναι απαραίτητο πάντα να το κερδίζεις. Κατάλαβες;

8/12
Αυτοί που αρπάζουν, δε χορταίνουν.
Καλπάζουν στην ψυχή του άλλου, καίνε και ρημάζουν.
Όσο τους ταΐζεις, τόσο πεινούν.
Όσο τους ποτίζεις, τόσο διψούν. Δεν έχουν σταματημό.

19/12
Γιατί φοβάσαι τόσο το Χειμώνα;
Αφού σου χάρισα ένα ρούχο να σκεπάσεις την ψυχή σου.
Ένα παραμύθι να νανουρίζεσαι κι ένα χαμόγελο για να
ονειρεύεσαι την Άνοιξη...

23/12
Αρνήθηκα τη σίγουρη ζέστα των θερμοκηπίων,
αρνήθηκα την πολυτέλεια των ενυδρείων, πιο πολύ,
γιατί σιχαίνομαι την πλήξη τους.

30/12
Κάρβουνα αναμμένα οι πόθοι σου.
Περπατάς πάνω στο χιόνι, κι ανάβουν
γύρω σου μικρές πυρκαγιές.

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Νοέμβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

1/11
Τις νύχτες που ξαγρυπνούσα, περιμένοντας να 'ρθεις...
Τότε έμαθα να μετράω τις ρυτίδες,
στο πρόσωπο της ερημιάς.

9/11
Σ'έσπρωξε; Σ'έριξε κάτω και σε τσαλαπάτησε;
Έβγαλε σουγιά και σε χάραξε; Ε!
Αφού μετά σου είπε σόρυ, ο άνθρωπος!

10/11
Άλλαξες τη ζωή σου μου ανακοίνωσες! Και χαιρόσουνα.
Όμως εγώ το 'βλεπα καθαρά.
Στην ουσία, κελί είχες αλλάξει.

17/11
Δυστυχώς, δεν εμπιστεύομαι τη σιγουριά σου.
Τις σταθερές κινήσεις σου.
Το χαμόγελο, στο νηφάλιο πρόσωπο σου.

20/11
Γιατί δε φωνάζω βοήθεια;
Το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι όταν ζητάς βοήθεια;
Να πλακώσουν οι σωτήρες...

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Οκτώβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

2/10
Κουράστηκε, μου είπε, να περπατά με τη ράχη
πάντα κολλημένη στα ντουβάρια, γιατί νιώθει γύρω του
το θόρυβο από τα μαχαίρια που ακονίζονται.

3/10
Την είδα μια μέρα να κρατά στην αγκαλιά της
ένα ολοκόκκινο μεταξωτό φουλάρι. Θέλω να το χαρίσω,
μονολογούσε. Θέλω να το χαρίσω
και δεν βρίσκω κανένα να του ταιριάζει.

15/10
Όλη σου η φροντίδα ήταν, πώς να βάλεις ακριβή κορνίζα
στην ηλιθιότητα σου. Την ηλιθιότητα σου την αγαπώ.
Την κορνίζα σου σιχαίνομαι.
Κρίμα που αυτό δε θα το καταλάβεις ποτέ...

23/10
Τι γυρνάς συνεχώς πίσω σου και κοιτάς τρομαγμένος.
Αυτός που σε κυνηγά είναι μέσα σου.

26/10
Μην παίρνεις άλλες πόζες, μωρό μου...
Το φιλμ μάς τελείωσε.
Εκτός κι αν θέλεις να φτιάχνεσαι, πλέον, μόνο με τα φλας.

27/10
Βαρέθηκα ν'ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν
οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ.
Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους.

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Σεπτέμβριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

1/9
Αν συναντήσετε κάποιο αγόρι μελαγχολικό, να μαδάει μια
μαργαρίτα κάτω από ένα πεύκο, πείτε του παρακαλώ,
πως το τελευταίο φύλλο το έχω κρυμμένο στην καρδιά μου.

6/9
Η μοναξιά! Η μοναξιά ήταν δύο νούμερα μεγαλύτερη
από την αντοχή του.

7/9
Είναι τόσο μικρή η ζωή! Ούτε τον εαυτό σου
δεν προφταίνεις να γνωρισεις.
Ούτε ακόμα να χορτάσεις αυτή τη γλυκιά προσμονή για
όλα αυτά, που έτσι κι αλλιώς, το ξέρεις πως δε θα 'ρθουν.

9/9
Το κίτρινο φύλλο ανατρίχιασε.
Κύλησε στο χώμα κι έστειλε ένα κλεφτό φιλί
στο μάγουλο του μεσημεριού.

27/9
Ό,τι γινόταν, εκ μέρους της, ήταν ανατρεπτικό.
Αλλά, μακάρι να ήξερε και η ίδια, τι ήθελε ν' ανατρέψει.

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Αύγουστο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

4/8
Γιατί σ'αγαπώ; Έτσι. Γιατί περιμένεις, κάθε χρόνο,
πότε θ'ανθίσουν οι νάρκισσοι.

7/8
Εγώ έχω περάσει προ πολλού απέναντι.
Στην άλλη όχθη. Πέρασμα δύσκολο, μωρό μου.
Είπα εκατό φορές πως θα πνιγώ.
Γι'αυτό με βλέπεις μουσκεμένη ως το κόκκαλο.
Εσύ στέκεσαι ακόμη στην άκρη
κι ούτε τα παπούτσια σου δεν έχεις λύσει.

11/8
Μπορεί συνήθως, να μπερδεύομαι, μπορεί να χάνω
και τ'αβγά και τα καλάθια, που λένε,
αλλά έχω μέσα μου πέντε πράγματα,
που δεν τα βάζω υποθήκη. Δεν τα διαπραγματεύομαι.
Γι'αυτό κάθομαι ξεκομμένη από το πλήθος.
Φρουρώ τα πέντε πράγματα μου.

22/8
Προς το παρόν, αγάπα με. Το έχω ανάγκη.

29/8
Σκέψου να σε βρει ξαφνικά η χαρά, λερωμένο, με τίποτα
κουρέλια... Άντε πλύσου, χτενίσου, στολίσου και περίμενε...

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Ιούλιο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

5/7
Δεν είναι ντροπή να γονατίζεις. Να πέφτεις.
Ντροπή είναι να μην προσπαθείς να σηκωθείς.

9/7
Βρε, πότε θα μάθεις να περπατάς μέσα στις ανθρώπινες
ψυχές χωρίς να τις ματώνεις;

13/7
Έτσι θα ζήσει αυτός. Πάει, τέλειωσε.
Φορώντας πάντα τα ρούχα του τα παιδικά.
Μην τον βαράς, σε παρακαλώ.

21/7
Εστόλισα το τοπίο της μοναξιάς σου μ' ένα κυκλάμινο.
Δεν έκανα τίποτα το σπουδαίο για να μ' ευχαριστείς.

23/7
Ξεκαθάρισε τα πράγματα μια κι έξω. Πάρε θέση.
Αυτό πάει να πει λεβεντιά. Βγάλε το μαχαίρι και καθάρισε
την πληγή. Πόσο θα πονέσεις, ρε φίλε;

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Ιούνιο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

5/6
Άκου, φίλε μου, αν δεν χτυπούσανε τα κύματα εκείνους
τους βράχους, στ'ακροθαλάσσι,
δε θα καμάρωνες τώρα το σχήμα τους!

9/6
Στα μάτια του σφύριζαν όλα τα τραγούδια τους
τα πέλαγα...

13/6
Μη φοβάσαι, θα σου στείλω ένα φιλί.

20/6
Μπορεί να είναι άδεια τα σακιά των ονείρων μου,
όμως εγώ τα χρειάζομαι. Έστω και φουσκωμένα με αέρα,
τα χρειάζομαι...

28/6
Ταιριάζουν αυτοί. Φορούν το ίδιο άρωμα στην ψυχή.

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Μάϊο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

4/5
Από το κορμί σου ξεκινούσαν όλα τα τραγούδια
των πουλιών...

15/5
Τα'κανες θάλασσα ε; Εντάξει, μωρό μου.
Δε σταματάει η ζωή γι'αυτό. Άνοιξε το παράθυρο σου να
μπει ο ήλιος. Αυτοί που παριστάνουν τους ατσαλάκωτους
είναι απλώς υποκριτές. Και δήθεν. Και αστείοι. Σ'αγαπώ.

18/5
Εσύ, το ανθρωπιστικό σου καθήκον το έκαμες.
Μάζεψες τ'αποφόρια της οικογένειας και τα κουβάλησες
στην εκκλησία της ενορίας σου.
Τα παραπέρα δε σ'απασχολούν. Και στο κάτω κάτω,
δε μοίρασες εσύ τ'αγαθά του κόσμου.
Άσε που υπάρχει και κείνο το καταπληκτικό,
ας πρόσεχαν! Όπως, και καλά, εσύ!

19/5
Όταν χαλούσες τις φωλιές, δεν το'ξερες πως
δε θα ξανάρθουν τα χελιδόνια;

27/5
Λύσε τον πόνο σου. Άσε τον να πετάξει με τις φτερούγες
του ανέμου. Μην τον τυλίγεις κουβάρι.
Νομίζεις πως έτσι θα βρεις ποτέ την άκρη του;

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Απρίλιο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

8/4
Μη βιάζεσαι να ξεπουλάς σε μικροπωλητές το θησαυρό
που'χεις μαζέψει στην ψυχή σου.
Όση ανάγκη και να'χεις. "Μη δίνετε τα άγια στα 
σκυλιά", έλεγε ο Χριστός. Μεγάλη κουβέντα.

14/4
Όση και να του δώσω εγώ αγάπη, δεν πρόκειται
να του τη μάθω. Δεν είναι φυτεμένη μέσα του.

17/4
Φόρτωσες την ψυχή σου με τόσα πολλά!
Με τόσα παράταιρα...
Κουβάλα την τώρα μπαταρισμένη και μη μιλάς.

21/4
Πολύ απλά σε χρειάζομαι.
Δεν μπορώ να κουβαλήσω μόνη μου την Άνοιξη.

23/4
Σε νοσταλγώ... Μου'ρχεται πότε πότε το άρωμα της
ψυχής σου και νομίζω πως έφτασε η άνοιξη...

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Μάρτιο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

2/3
Σημασία έχει ποια χέρια θα σ'αγκαλιάσουν και
θα κάμουν το δέρμα σου να δακρύσει.
Ποιο στόμα θα τσακίσει το φλοιό του μυαλού σου και
θα σε τινάξει χωρίς ανάσα στ'αστέρια.

17/3
Μάζευα τη δροσιά από τ'αγριολούλουδα, την αυγή,
για να δροσίζω τα χείλια σου.

20/3
Δεν έχουμε αρκετά αγαθά; Τρελάθηκες;
Σ'αγαπώ, μ'αγαπάς. Σε νιώθω, με νιώθεις.
Σε πονώ, με πονάς. Σε νοιάζομαι, με νοιάζεσαι.
Τόσα ρήματα δικά μας! Καταδικά μας!
Να καταναλώνουμε μια ζωή.

27/3
Πότε να 'ρχόμουνα να σε βρω; Όλη μου τη ζωή την πέρασα
σαν ναυαγός. Το μόνο που προσπαθούσα να κερδίσω,
πάντα, ήταν μια σανίδα για να μην πνιγώ.
Πότε να 'ρχόμουνα να σε βρω;

29/3
Ήθελα να είσαι κοντά μου. Να σε χαϊδεύω, να σε φιλώ,
να τσακωνόμαστε, να λέμε αστεία, να γελάμε...

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Φεβρουάριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

3/2
Εκείνοι οι κοφτεροί βράχοι,
στην άκρη του γιαλού...
Εκείνοι μου'μαθαν πώς ν'αγναντεύω την ελπίδα.

4/2
Να σου πω ένα χαρούμενο τραγούδι της ζωής;
Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα όταν ανοίγει για
να μπει αυτός που αγαπάς.

10/2
Τι ψάχνω; Στην ουσία τίποτα. Φουμάρω. Ίσως...
Ψάχνω κάποιον, να βάλει λίγη μουσική στα βήματα μου.
Κάποιον να με κάνει να μ'αρέσω, όταν κωλώνω.

11/2
Δεν αξίζει να ζει κανείς στη γυάλα από το φόβο
μη τυχόν και πληγωθεί!

16/2
Υπάρχουν άνθρωποι, που όταν πέσει στα χέρια τους
η χαρά, δεν ξέρουν πως τους ανήκει. Και σαστίζουν.
Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει,
ώσπου ανοίγουν ένα λάκκο και τη θάβουν,
όπως κάνουν με τα κόκκαλα τα σκυλιά.

27/2
Μου λείπεις. Χωρίς εσένα δεν έχω αισθήσεις.
Δε βλέπω, δεν ακούω, δε μυρίζω.
Κυκλοφορώ σαν άδειο σακί σ'αυτή την περίεργη πόλη,
που όλοι είναι μουτρωμένοι, τσαντισμένοι,
έτοιμοι κάθε στιγμή να σε φτύσουν.

Το τετράδιο της Αλκυόνης - επιλογές από Ιανουάριο (Αλκυόνη Παπαδάκη)

2/1
Ξέρεις τι είναι ο έρωτας;
Το άγριο μπλε της θάλασσας.
Το βαθύ κόκκινο της παπαρούνας.
Το φλύαρο πράσινο του λιβαδιού.
Το μεθυσμένο πορτοκαλί του χειμωνιάτικου ήλιου.

10/1
Από τότε που περιμένω να φανείς
οι νύχτες μου γέμισαν φως.

18/1
Ένα παλιό ξεβαμμένο παγκάκι γεμάτο χαραγμένα
ονόματα... Χρήστος, Κική,
Κώστας, Μαίρη, Νίκος, Ελένη.
Και κάτι πληγωμένες με τόξα καρδιές.
Έρημες, άδειες καρδιές, σαν πουκάμισα φιδιού...

22/1
Ξέρω τι ψάχνεις. Ξέρω πού πας.
Ψηλάφισα τα ίχνη από τα βήματα σου,
μια νύχτα που είχε ολόγιομο φεγγάρι.

30/1
Θυμάμαι τότε... Κάτω από τα πλατάνια, στην πηγή.
Διψούσα και μου'φερες στη χούφτα σου κρύο νερό,
Όλη μου τη ζωή ξεδίψασε.