Τετάρτη 29 Μαΐου 2013

Bleeding Me (Metallica)


I'm digging my way
I'm digging my way to something
I'm digging my way to something better

I'm pushing to stay
I'm pushing to stay with something
I'm pushing to stay with something better

I'm sowing the seeds
I'm sowing the seeds I've taken
I'm sowing the seeds I take for granted

This thorn in my side
This thorn in my side is from the tree
This thorn in my side is from the tree I've planted

It tears me and I bleed
And I bleed

Caught under wheels' roll
I take the leech, I'm bleeding me
Can't stop to save my soul
I take the leash that's leading me
I'm bleeding me
I can't take it
Caught under wheels' roll
The bleeding of me
Of me
The bleeding of me

I am the beast that feeds the feast
I am the blood, I am release

Come make me pure
Bleed me a cure
I'm caught, I'm caught, I'm caught under

Caught under wheels' roll
I take that leech, I'm bleeding me
Can't stop to save my soul
I take the leash that's leading me
I'm bleeding me
I can't take it
I can't take it
I can't take it
The bleeding of me

I'm digging my way
I'm digging my way to something
I'm digging my way to something better

I'm pushing to stay
I'm pushing to stay with something
I'm pushing to stay with something better
With something better

Κυριακή 31 Μαρτίου 2013

Ιδιώνυμο - 23 (Κατερίνα Γώγου)


Πάει. Αυτό είταν.
Χάθηκε η ζωή μου φίλε
μέσα σε κίτρινους ανθρώπους
βρώμικα τζάμια
κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.
Άρχισα να γέρνω
σαν εκείνη την ιτιούλα
που σούχα δείξει στη στροφή του δρόμου.
Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.
Είναι το γαμώτο που δεν έζησα.
Κι ούτε που θα σε ξαναδώ.




Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Ένα ζευγάρι (Νίκος Παππάς)




Εκείνος έκλαιγε στο Γραφείο του
να μη τον βλέπει εκείνη,
εκείνη έβγαζε λυγμούς κι έβρεχε το κρεβάτι
όταν ο άλλος έλειπε απ' το σπίτι.
Τόξεραν πως κ' οι δυο κλαίν
τόξεραν πως την ίδια ώρα
ξαλάφρωναν τα στήθια τους
απ' τα μαύρα πουλιά που τους ραμφίζαν,
όμως δεν είπαν τίποτα ποτέ,
δεν είπαν για να μη λυπήσει ο ένας τον άλλον
να μην αρχίσουν κάποτε κι οι δυο μαζί να κλάψουν
για να μη σταματήσουν πια ποτέ...

Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012

Πώς άνθισαν απόψε τα φιλιά μου (Ρίτα Μπούμη-Παπά)



Πώς άνθισαν απόψε τα φιλιά μου
κ' εγίναν τα ξερά μου χείλια κήποι
και στα νεκρά σκιρτήσαν σωθικά μου
παλιοί λησμονημένοι κάποιοι χτύποι;

Ανέστη, Θέ μου, ο πόθος του έρωτα μου,
που ο χωρισμός τον νέκρωσε κ' η λύπη.
απόψε μες στην άρρωστη καρδιά μου
που ο πόνος κι' ο καημός δεν απολείπει!

Λουλούδια ευωδιαστά γίναν οι πόνοι
και το σφιχτό μου στόμα αχνά γελάει
θαρρώντας πώς η αγάπη το σιμώνει...

Πιό γρήγορα το στήθος μου χτυπάει
από μια σκέψη που έκανα και μόνη,
που πέρασε σα σύννεφο και πάει...

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

ζωή με το κομμάτι (Στέφανος Κορκολής)



Κάποια στιγμή αποφάσισα κι εγώ
Να μπω μες στο παιχνίδι, όπως όλοι
Να ζήσω τη ζωή στον ενικό
Προσόν που απαιτούν οι πρώτοι ρόλοι

Και μου είπαν για να μπω μες στο χορό
Αυτόν που μου είχαν μάθει απ' το σχολείο
Πρέπει να αλλάξω το «εμείς» με το «εγώ»
Κι ο νους μου να είναι πάντα στο ταμείο

Ζωή με το κομμάτι δηλαδή
Να δίνεις όσα παίρνεις μετρημένα
Να μένει αυτή η γεύση η στυφή
Κι απ' την αρχή να είναι όλα τελειωμένα

Μα από μικρός αγάπαγα πολύ
Τους Ινδιάνους κι όλους τους χαμένους
Και δεν μου πήγαινε καθόλου η στολή
Αυτή που βάζουν στους πετυχημένους

Και έτσι βγήκα απ' έξω απ' το χορό
Αφού σ' αυτά τα ρούχα δεν χωρούσα
Μα αισθάνομαι πιο άνετα εδώ
Την άλλη τη ζωή δεν τη μπορούσα