ΕΦΥΓΕ (Χρίστος Λάσκαρης)

Έφυγε.
Τό άρωμα της,
πάλεψε μές στήν κάμαρα γιά λίγες μέρες

κι ύστερα έσβησε.

Τήν ίδια τύχη θά 'χουν καί τά μάτια της,

καθώς καί η γλυκιά φωνή της.

Τόσος έρωτας

καί νά καταβροχθίζεται!

ΜΑΚΡΙΑ (Χρίστος Λάσκαρης)

Καί έτσι βρέθηκα σ' αυτή τήν πόλη:
μακριά απ' ό,τι αγάπησα,
μακριά απ' ό,τι γύρεψα,
μακριά -
σέ πολυκατοικίες μέσα.
Η μέρα είναι δύσκολη εδώ,
κι η νύχτα πάντα μιά ποινή
καθώς στο μαξιλάρι σου θυμάσαι.
Όσο γιά τήν αυγή
ανύπαρκτη.

ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ (Χρίστος Λάσκαρης)

Τραγούδι δέ βγαίνει.
Χαϊδεύεις τά πλήκτρα κι αναδύεται
μιά παγερή σιωπή,
κάτι σάν άδειο.

Αναρωτιέσαι τί απέγινε

τόση μουσική·

πού πνίγηκε τόσος έρωτας.

ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ (Χρίστος Λάσκαρης)

Ψάχνω να βρώ

μιά καινούργια λέξη

λέξη πού νά μπορεί

τή μοναξιά τής πόλης νά χωρέσει

τή θλίψη τών λεωφόρων της

τό χάραμα.